Yazı
2 yorum

Mullsjö’de Kayak

Barış’la Ahmet haftalardır kar yaÄŸmasını bekliyor, yakınlardaki kayak merkezlerinde kar kalınlığının ne durumda olduÄŸunu takip ediyorlardı. GeçtiÄŸimiz haftasonu Mullsjö’de yeteri kadar kar olduÄŸunu ve pistin cuma günü açıldığını öğrenince kaçınılmaz sonra doÄŸru sürüklendim. ‘Kaçınılmaz son diyorum’ çünkü bu sene kar yağışının az olmasına inceden inceye seviniyor, kayaÄŸa bu haftasonu da gitmiyoruz diye her cumartesi kendimi bir haftalığına rahatlamış hissediyordum. Bunun sebebi geçen sene (Isaberg’de Kayak) ilk defa yenmeye baÅŸladığım kayak korkumun bir sene ara verdikten sonra yeniden -sanki hiç gitmemiÅŸ gibi- ortaya çıkmasıydı.

Pazar sabahı 7’de Ahmet hepimizi arabayla topladı ve Mullsjö’ye doÄŸru yola çıktık. Yaklaşık iki saat süren yolculuÄŸun ardından oraya varınca soÄŸuÄŸun yüzümüze çarpmasıyla ancak uyanabildik. Hala, birisi dese ki ‘çok soÄŸukmuÅŸ, bu soÄŸukta kayak yapılmaz, bu sözü hemen ciddiye alıp arabaya koÅŸacak durumdaydım. Ne zaman ki kayak takımlarını ödünç aldık, giydik, karın üzerinde durduk, o zaman korkularımla yüzleÅŸmenin vakti geldiÄŸini anladım.

mullsjö_kayak_0121_04

Önce ısınma turları için en kolay pistle başladım. Çok kısa olan bu pistte birkaç defa kaydıktan sonra, lift için harcanan zamanın kaymanın kendisinden daha uzun sürdüğünü gördüm. Belki de bir sonraki aşamaya geçmemin vakti gelmişti!

Hande ve Barış’ın çoktan geçtikleri bir sonraki pistin tepesine geldiÄŸimde korkmadım desem yalan olur. BulunduÄŸum noktadan çok dik görünen bu pisti, bir saÄŸa sola kayarak, hızımı dengeleyerek epey yavaÅŸ bir ÅŸekilde kaydım. Düşmeden baÅŸarılı bir ÅŸekilde sona vardığımda kendime güvenim yerinde gelmiÅŸti :)

mullsjö_kayak_0121_03
(Zor pistlerin insanı Hande :) )

mullsjö_kayak_0121_02

Pistlerin giriÅŸindeki kafede verdiÄŸimiz bir öğle yemeÄŸi molası, bir de öğleden sonra kahve molası dışında tüm zamanımızı, geçen sene öğrendiÄŸimiz kaymayı hatırlamaya çalışarak geçirdik. Pistler kapanacağı için saat 5’e doÄŸru Göteborg’a doÄŸru yola çıktık. Arabada günün kritiÄŸini yaptığımızda ulaÅŸtığımız sonuçlar şöyleydi; tam olarak her ÅŸeyi unutmamıştık, aksine günün sonunda geçen sene bıraktığımız noktadan daha iyi durumdaydık, ve bu sene kar sezonu kapanmadan Ä°sveç’te mutlaka birkaç günlük kayak tatili yapmalıydık! Barış nereye, hangi ulaşım aracıyla gitmemiz, kaç gün kalmamız, kaç kiÅŸi olmamız konusunda planlar yapmaya baÅŸlamışken, ben arka koltukta eve tek parça halinde dönüyor olmanın haklı gururunu yaşıyordum… :)

2 Yorum

  1. Ayy, Gizemcim, “eve tek parca donmenin hakli gururu” hissini anliyabiliyorum sanirsam! Zira, ben de kayak hakkinda benzer dusunceleri paylasiyorum :D

    Cevap

    • :) yaa evet o nasil bir gururdur, herkes soyle hareketler yaptim, boyle slalom yaptim diye anlatirken ‘ben de dusmeden 25 dk da asagi ulastim’ diyebilmek :))

      Cevap

Bir cevap yazın

Doldurulması gereken alanlar* ile işaretlenmiştir.