Yazı
14 yorum

Eski Fotoğraflar

Bu yoğun kar yağışlı İstanbul gününde anneannemlerde otururken, küçükken yaptığım gibi dolaplarını karıştırıp hazine arama fikri geldi aklıma. Sessiz sessiz salondaki büyük dolaba ilerledim. Stratejik olarak köşe en üst bölmeden başlayıp tüm bölmeleri tek tek inceledim. Küçüklüğümden hatırladığım gaz lambası, iskambil kağıtları, bezik tahtaları, kutular içinde nakış iplikleri derken asıl bulmayı umut ettiğim şeylere denk geldim; fotoğraflar! Aslında sağ alt köşedeki dolap albümlerle dolu, ama benim umudum o albüm fotoğrafları dışında, daha önce hiç görmediğim fotoğraflar bulmaktı ve bunu başardım :)

Anneannem ve dedem Kars’ta tanışmışlar. Anneannemin babası defterdar olduğu için memuriyetten şehir şehir gezmişler, anneannemin çocukluğu ve gençliği de Kars’ta geçmiş. Dedem de yine memuriyetten, karayollarında makina şefi olarak bulunmuş Kars’ta. Orada görücü usuluyle, anneannemleri ziyarete gidince bir birlerine gönülleri düşmüş. Misafirlik sonrası dedeme kızı beğenip beğenmediğini sorunca akrabaları, dedem ‘beğendim’ demiş. ‘Ama boyu biraz kısa’ demiş akrabalar, dedem ‘Benim boyum uzun, ikimize de yeter’ diye cevap vermiş. Bunun üzerine akrabalar ‘Saçı da pek gür değilmiş’ diye diretince dedem ‘Benim saçım gür, ikimize de yeter’ demiş :)

Daha sonra aileler de kendi aralarında anlaşınca anneannemi gelip istemişler. O zamanlar dini nikah devlet nikahına göre daha önem taşıyormuş ve aileler dini nikahı bu ilişkinin güvencesi olarak görüyorlarmış. 1958 yılının 17 Eylül’ünde dedem Erdoğan Ergönül ve anneannem Ayten Aydın önce evde kıyılan dini nikahla, sonra yine o zamanlar evde kıyılması adet olan resmi nikahla evlenmişler (üstteki fotoğraf). Düğünleri de 2 Kasım’da olmuş. Anneannemin gelinliğini çok beğendim. Terzisi ve kumaşları İstanbul’dan gelmiş, gelinlik Kars’ta dikilmiş üzerine göre. Günümüzde piyasadaki gelinliklere göre ne kadar zarif!

Dedemin tayini Gaziantep’e çıkana kadar bir kaç ay daha Kars’ta kalmışlar. Bu arada da Kars’ın tadını çıkarmayı ihmal etmemişler. Yeni evlilerken bir haftasonu kumanyalarını hazırlayıp Sarıkamış’a kayak tatiline gitmişler. İlk defa gördüğüm bu fotoğraflar arasında en çok sevdiğim bu fotoğraf oldu. Bu tatilin hikayesini daha önce duymadığım için, anneannem ve dedemi kayaklarla görmek beni şaşırttı :)


(Dedem Erzurum’da askerliğini yaparken, 1954)

Dedem Gaziantep’e karayolları şube şefi olarak gitmiş. İlk yıllarda bir kaç ev değiştirdikten sonra karayolları lojmanlarına taşınmışlar. Anneannemin bahsettiği en güzel anıları hep bu lojmanda geçmiş. Annem hatıra defterinde bu lojman için taşındıkları ilk zamanlarda ‘Neden geldik ki buraya, hiç kimse yok, hiç arkadaşımız yok’ diye bahsetse de daha sonraları o güzel bahçeyi ve evi kendileri için eğlenceli bir hale getirmişler. Hatta araba garajlarından birine pinpon masası koyarak orayı ‘sosyal tesis’ yapmışlar, ve her zaman her durumda eğlenmeyi çok iyi bilen dedem kapısına bir kurdele bağlayıp törenle açılışını yapmış (alttaki fotoğraf).

Ben küçükken o lojmanlardan çoktan taşınmışlardı, ama dedem emekli olduktan sonra beni ara sıra o bahçeye götürürdü. Hem arkadaşlarını ziyaret etmiş olurduk, hem de çimlerinde gazoz içtiğim, etrafta dolaşan tavuskuşlarını izlediğim o bahçede benim de anılarım olmuş olurdu.


(Anneannem, karayollarının bahçesinde, kendi diktiği bir elbisesi ile)

Anneannemin kız kardeşlerinden biri olan Türkan teyzenin Ahmet enişteyle nikahında çekilen bu fotoğrafı da çok beğendiğim için paylaşmak istedim. (Antakya 1969, üst sıra: dedem, anneannem, anneannemin annesi Vasfiye nine, anneannemin babası Ziya dede. alt sıra: teyzem, Türkan teyze, Ahmet enişte, annem)

Dolabın derinliklerinde bulduğum bir kutudan çıkan bu fotoğraflar beni çok eskilere, orada olup onlarla yaşamayı çok isteyeceğim yıllara götürdü. Anneanneme her fotoğrafın hikayesini tek tek anlattırdım. O hikayeler beni çok mutlu etti. Sanıyorum insan geçmişini daha iyi öğrendikçe geleceğini daha güvenli hissediyor, hep daha iyi daha güzel günler yaşamak için akılalmaz bir heves ve umut duyuyor.

14 Yorum

  1. Güzel olmuş eline sağlık twsn. Biraz hızlı tur olmuş ama olsun. Aslında en güzeli bir web sayfası yapmalı. Pek çok güzel ve anlamlı fotoğraf var.

    Cevap

    • Evet bu hızlı bir tur oldu şimdilik, sonra tüm fotoğrafları bilgisayarıma aktarıp saklayacağım. Hikayelerini yazmakta yardımcı olursun sen de :)

      Cevap

  2. Demek 2 Kasım tarihinde evlenmişler ne güzel bir gün :) benim de doğum günüm ayrıca, o yüzden hoşuma gitti. Ben de geçen yıl bir bayram günü aynı şekilde anaannemin elindeki bütün fotoğrafları toplamış ve masanın etrafında oturup hepsinin hikayesini anlattırmıştım :) Annemin küçüklük fotoğraflarının hepsine el koydum :) Anaannemler de memuriyet yüzünden lojmanda yaşadıkları için fotoğraflar çok tanıdık geldi. O zamanın evleri, kıyafetleri, saç stilleri çok güzel :)

    Cevap

    • Bizim yaş gurubumuzun ebeveynleri çok benzer bir yaşama sahiplermiş. Dediğin gibi aynı tip evler, saçlari elbiseler. Gerçekten çok seviyorum 60’ları ve 70’leri. Hatta ‘Öyle Bir Geçer Zamanki’ dizisini izlerken koltuklara bile hayran kalıyorum. Bir gün bizim de yaşadığımız bu zamanlara özenenler olacak mı acaba? :)

      Cevap

  3. Güzel ailemizin güzel torunu beni gençlik ve taa çocukluk yıllarıma götürdün sen çok yaşa emi.Vefat eden tüm aile breylerimizin ruhu şad olsun.

    Cevap

    • Teşekkür ederim Hilmi dayıcığım. Bizi bu günlere getirdikleri/getirdiğiniz için çok teşekkür ederim.

      Cevap

  4. insanin icini isitan (ve biraz da burkan..!) sade zamanlar, sade insanlar, sade guzellikler… iyi bir is yapmissin gizemcim.. ellerine saglik..

    Cevap

  5. Gizemciğim,
    Ellerine sağlık o kadar güzel yazmışsın ki, ben de o güzel günlere gittim, annenlerin kaldığı lojmanı hatırladım, çok duygulandım, gözyaşlarıma hakim olamıyorum.

    Cevap

    • Hatirladiginiz icin cok sevindim ama sizi uzdugum icin uzuldum. Bir sonraki ziyaretimde baska fotograflar da ekleyecegim, annemle ikinizin cok sevdigim bir fotografi vardi salincakta, onu bulursam mutlaka koyacagim.

      Cevap

  6. Mrb. Karayolları Genel Müdürlüğünde çalışmaktayım. Dedenizin Karayollarında çalıştığından bahsetmişsiniz. Karayolları ile ilgili çalışmalarımıza ışık tutması için acaba Dedenizin çalıştığı dönemlerle ilgili elinizde fotoğraflar var mıdır? Paylaşırsanız mutlu olurum.
    Alaattin POLAT
    507 576 83 93

    Cevap

    • Merhaba Alaattin Bey, mesajınız beni çok mutlu etti. Yurt dışındayım, Türkiye’ye gittiğim zaman anneannemlerin albümlerinden mutlaka bulacağım sizin için fotoğraflar. Eminim o dönemden fotoğraflar vardır. İyi çalışmalar dilerim, sevgiler.

      Cevap

  7. Merhaba Gizem Hanım mesajınızı yeni okuyabildim. müsait olduğunuzda görüşebilir miyiz. Karayolları genel Müdürlüğünün çıkardığı Bülteni var. Eski Karayolculara yer veriyoruz. Elinizde ne tür fotoğraflar var bilemiyorum ama paylaşmanızdan mutluluk duyarım. mail adresim: apolat3@kgm.gov.tr veya alaattin.polat@mynet.com

    Cevap

Bir cevap yazın

Doldurulması gereken alanlar* ile işaretlenmiştir.